α. Οὔνομά μοι. β. Τί δὲ τοῦτο; α. Πατρὶς δέ μοι. β. Ἐς τί δὲ τοῦτο; — Paul the Silentiary

"Χεῖλος Ἀνικήτεια τὸ χρύσεον εἰς ἐμὲ τέγγει· ἀλλὰ παρασχοίμην καὶ πόμα νυμφίδιον."

"Ἡδύ, φίλοι, μείδημα τὸ Λαΐδος: ἡδὺ κατ᾽ αὖ τῶν ἠπιοδινήτων δάκρυ χέει βλεφάρων. χθιζά μοι ἀπροφάσιστον ἐπέστενεν, ἐγκλιδὸν ὤμῳ ἡμετέρῳ κεφαλὴν δηρὸν ἐρεισαμένη: μυρομένην δ᾽ ἐφίλησα: τὰ δ᾽ ὡς δροσερῆς ἀπὸ πηγῆς δάκρυα μιγνυμένων πῖπτε κατὰ στομάτων. εἶπε δ᾽ ἀνειρομένῳ, “Τίνος εἵνεκα δάκρυα λείβεις;” “Δείδια μή με λίπῃς: ἐστὲ γὰρ ὁρκαπάται.”"

"Ἀνέρα λυσσητῆρι κυνὸς βεβολημένον ἰῷ ὕδασι θηρείην εἰκόνα φασὶ βλέπειν. λυσσώων τάχα πικρὸν Ἔρως ἐνέπηξεν ὀδόντα εἰς ἐμέ, καὶ μανίαις θυμὸν ἐληίσατο: σὴν γὰρ ἐμοὶ καὶ πόντος ἐπήρατον εἰκόνα φαίνει, καὶ ποταμῶν δῖναι, καὶ δέπας οἰνοχόον."