Adam Mickiewicz

"Litwo! Ojczyzno moja! ty jesteś jak zdrowie; Ile cię trzeba cenić, ten tylko się dowie, Kto cię stracił..."

"Monsters merge and welter through the waters mounting Din. All hands, stand fast! A sailor sprints aloft, Hangs, swelling spider-like, among invisible nets, Surveys his slowly undulating snares, and waits."

"Tyran wstał — Herod! — Panie, cała Polska młoda Wydana w ręce Heroda. Co widzę — długie, białe, dróg krzyżowych biegi, Drogi długie — nie dojrzeć — przez puszcze, przez śniegi Wszystkie na północ! tam, tam w kraj daleki, Płyną jak rzeki."

"Sound as a burrowd marmot he slept On the straw where hed tumbled fully-dressed that night."

"Będę o to Pana Boga pytać, On to wszystko zapisał, wszystko mnie opowie."

"Ty Boże, ty naturo! dajcie posłuchanie. Godna to was muzyka i godne śpiewanie. Ja mistrz! Ja mistrz wyciągam dłonie! Wyciągam aż w niebiosa i kładę me dłonie Na gwiazdach jak na szklannych harmoniki kręgach."

"Ja i ojczyzna to jedno. Nazywam się Miljion — bo za milijony Kocham i cierpię katusze."

"In springs own country, where the gardens blow, You faded, tender rose! For hours now past, Like butterflies departing, on youre cast The worms of memories to work you woe."

"Kiedy spojrzę w kometę z całą mocą duszy, Dopóki na nią patrzę, z miejsca się nie ruszy."