Jan Kochanowski
Jan Kochanowski
Jan Kochanowski was a Polish Renaissance poet who wrote in Latin and Polish and established poetic patterns that would become integral to the Polish literary language. He has been called the greatest Polish poet before Adam Mickiewicz and one of the most influential Slavic poets prior to the 19th century.
"I write in the same fashion that I live: My rhymes are drunken, for I love to drink. I like a revel and I like a jest, Sometimes a woman: such things fill my verse. And why pretend? The priest who strives to teach Me moderation, hides a devil within."
Jan Kochanowski"Wy, którzy pospolitą rzeczą władacie, A ludzką sprawiedliwość w ręku trzymacie, Wy mówię, którym ludzi paść poruczono I zwierzchności nad stadem bożem zwierzono, Miejcie to przed oczyma zawżdy swojemi, Żeście miejsce zasiedli boże na ziemi, Z którego macie nie tak swe własne rzeczy, Jako wszytek ludzki mieć rodzaj na pieczy. A wam więc nad mniejszymi zwierzchność jest dana: Ale i sami macie nad sobą pana, Któremu kiedyżkolwiek z spraw swych uczynić Poczet macie, trudnoż tam krzywemu wynidź. Nie bierze ten pan darów, ani się pyta; Jeśli kto chłop, czyli się grofem poczyta? W siermiędzeli go widzi, w złotychli głowach: Jeśli namniej przewinił, bydź mu w okowach. Więc ja podobno z mniejszem niebezpieczeństwem Grzeszę, bo sam się tracę swem wszeteczeństwem; Przełożonych występy miasta zgubiły I szerokie do gruntu carstwa zniszczyły."
Jan Kochanowski"O mnie Moskwa i będą wiedzieć Tatarowie I, różnego mieszkańcy świata, Anglikowie."
Jan Kochanowski"Wielkieś mi uczyniła pustki w domu moim, Moja droga Orszulko, tym zniknienim swoim! Pełno nas, a jakoby nikogo nie było: Jedną maluczką duszą tak wiele ubyło."
Jan Kochanowski"Kupićby cię mądrości za drogie pieniądze, Która (jeśli prawdziwie mienią) wszystkie żądze, Wszystkie ludzkie frasunki umiesz wykorzenić."
Jan Kochanowski"Gdzieśkolwiek jest, jeśliś jest, lituj mej żałości. A niemożeszli w onej dawnej swej całości, Pociesz mię, jako możesz, a staw się przedemną, Lubo snem, lubo cieniem, lub marą nikczemną."
Jan Kochanowski"Nieznajomy wróg jakiś miesza ludzkie rzeczy."
Jan Kochanowski"A my rozumy swoje przedsię udać chcemy, Hardzi między prostaki, że nic nie umiemy."
Jan Kochanowski"My, nieposłuszne, Panie, dzieci Twoje, W szczęśliwe czasy swoje Rzadko Cię wspominamy, Tylko rozkoszy zwykłych używamy."
Jan Kochanowski"Zyskiem człowiek zwać musi, w czem nie popadł szkody."
Jan Kochanowski
