Lualhati Bautista

"Yan daw alak at gamot at pagkaapi, nakakasanayan. Kalaunan daw, hindi ka na tatablan pa. Pero hindi totoo yon. Lalo na sa kaso ng pagkaapi."

"Minsay naiisip nya na sana kung may operasyon sa utak at may operasyon sa puso sanay may operasyon din na magbubura ng masasakit na alaala sa utak at puso ng tao magtatanggal sa parte ng utak at puso na sisidlan ng mga gunitang dapat nang kalimutan."

"Klik! Anak ko yon! Hahahaha! Mga kaibigan, si Maya ko yon! Klik! Narinig nyo ba? Anak ko yon! Klik! Klik!Anak ko sa labas. Yong batang konti ko nang tinunaw nong araw. Kundi ko lang naisip na lahat ng batay kailangang bigyan ng pagkakataong maging tao."

"Ang buhay ay di nagsisimula sa pagtuntong sa sisenta. Nagsisimula ito sa bawat ngiti ng umaga."

"Anut anuman, dito naganap ang mga unang pangamba ko, na ang anak koy hindi na isang estudyante sa loob ng kampus...unti-untiy nagiging bahagi na rin siya ng mas malawak at balisang lipunan, ng mga bagong tao ng ngayon na siyang magpapasiya ng bukas: isang malinaw na mata at tainga at tinig ng kanyang panahon."

"Sino ang may sabi na may ipinagkaiba ang damdamin ng isang sisentay singko sa isang disisais? Walang pinagkaiba yan, magkasingtalim lang ang damdamin niyan ng pagkabigo, magkasingdami ang luhang ititigis sa kamatayan ng kanyang pag-asa."

"Kung sambahin kasi natin ang US products, talo pa ang pagsamba natin sa Diyos."

"Alam mo, maski mahal ng isang babae ang isang lalaki, hindi nya pinapatay ang mga kaangkinan niya."

"Sanay isang maganda at payapa kahit di na masaganang bagong taon. Isang taon ng kaligtasan sa mga di-pagkakaunawaan, sakit, aksidente, raids, mass arrest, encounter, assassination, at mga pa-traidor ng kamatayan!"

"Alam mo naman pag walang sex life ang tao, puro sex ang sinasabi!"

"Tinawag niya ang luho ng pangangailangan."

"Niyakap ko siya nang mahigpit, kung maaari lang na ibaon ko siya sa dibdib ko. Siya na mataas pa nga sakin pero kailan lang ay isang sanggol na kalong ko at ipinaghehele. Higit kailanman ay ngayon ko nadarama ang mga trahedya ng maging ina. Hindi pala natatapos ang hirap at kirot sa pagsisilang ng anak, may mga sakit na libong ulit na mas masakit kaysa mga oras ng panganganak. Bakit ganon, hindi mo maangkin ang mga dinaramdam ng anak mo. Bakit ganon, wala kang magawa kundi iyakan ang mga pagdurusa niya!"