Marco Girolamo Vida

"Jam vero cum rem propones, nomine nunquam Prodere conveniet manifesto: semper opertis Indiciis, longe et verborum ambage petita Significant, umbraque obducunt: inde tamen, ceu Sublustri e nebula, rerum tralucet imago Clarius, et certis datur omnia cernere signis. Hinc si dura mihi passus dicendus Ulysses, Non ilium vero memorabo nomine, sed qui Et mores hominum multorum vidit et urbes Naufragus, eversae post saeva incendia Trojae, Addam alia, angustis complectens omnia dictis."

"Praeterea haud lateat te nil conarier artem, Naturam nisi ut assimulet, propiusque sequatur. Hanc unam vates sibi proposuere magistram: Quicquid agunt, hujus semper vestigia servant."

"Idcirco si quando ducum referenda virumque Nomina dura nimis dictu, atque asperrima cultu, Illa aliqui, nunc addentes, nunc inde putantes Pauca minutatim, levant, ac mollia reddunt."

"Saepe etiam memorandum inter ludicra memento, Permiscere aliquid breviter, mortalia corda Quod moveat, tangens humanae commoda vitae, Qodque olim jubeant natos meminisse parentes."

"Tunc longe sale saxa sonant, tunc et freta ventis Incipiunt agitata tumescere: littore fluctus Illidunt rauco."

"Primus at ille labor versu tenuisse legentem Suspensum, incertumque dia qui denique rerum Eventus maneant."

"But see! each Muse, in Leos golden days, Starts from her trance, and trims her withered bays; Romes ancient genius, oer its ruins spread, Shakes off the dust, and rears his reverend head. Then sculpture and her sister-arts revive; Stones leaped to form, and rocks began to live; With sweeter notes each rising temple rung; A Raphael painted, and a Vida sung! Immortal Vida! on whose honoured brow The poets bays and critics ivy grow: Cremona now shall ever boast thy name, As next in place to Mantua, next in fame!"

"Nec dubitem versus hirsuti saepe poetae Suspensus lustrare, et vestigare legendo, Sicubi se quaedam forte inter commoda versu Dicta meo ostendant, quae mox melioribus ipse Auspiciis proprios possim mihi vertere in usus, Detersa prorsus prisca rubigine scabra."

"Principio quoniam magni commercia coeli Numina concessere homini, cui carmina curae, Ipse Deum genitor divinam noluit artem Omnibus expositam vulgo, immeritisque patere: Atque ideo, turbam quo longe arceret inertem, Angustam esse viam voluit, paucisque licere."

"Ipse viam tantum potui docuisse repertam Aonas ad montes, longeque ostendere Musas Plaudentes celsae choreas in vertice rupis."

"Gratantes plausu excipient: tua gloria coelo Succedet, nomenque tuum sinus ultimus orbis Audiet, ac nullo diffusum abolebitur aevo."

"Haud satis est illis utcunque claudere versum, Et res verborum propria vi reddere claras; Omnia sed numeris vocum concordibus aptant, Atque sono, quaecunque canunt, imitantur."